تبليغاتX
روز نت

تکفا دو ، منفعت یا مصلحت / حذف مدیریت اجرایی تکفا دو و خلع سمت نماینده کنسرسیوم ایرانی-هلندی

ماه‌هاست تکفا متوقف مانده و هیچ اطلاع‌رسانی صریح و شفافی درباره دلیل توقف این برنامه که از سال 81 تا به حال در دو مرحله میلیون‌ها تومان بودجه کشور را به خود اختصاص داده است، صورت نگرفته.

برنامه‌ای که روزی براساس تبصره 13 با هدف ایجاد زیرساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور، توسعه اشتغال، توسعه مشارکت بخش خصوصی در بازار ICT و افزایش توان اقتصادی و مالی کشور تدوین شد، طی 5 سال صدها میلیون تومان جذب کرد تا امروز با حضور مشاوران ارشد بین المللی علاوه بر اضافه کردن یک برنامه به برنامه‌های شکست خورده، وجهه بین‌المللی کشور را نیز خدشه‌دار کند.

تکفا دو نامی است که شورای عالی اطلاع‌ رسانی با آن چندان موافق نبود و برنامه‌ای است که یک سال پس از انعقاد قراردادش صاحب طرح و لوگو شد.

یک سال قبل از خروج نصر‌اله جهانگرد از شورای عالی اطلاع‌رسانی  و محمد خاتمی از کابینه دولت، تکفا دو تبدیل به پروژه‌ای شد که براساس قراردادی بین شورای عالی اطلاع‌رسانی به عنوان کارفرما و کنسرسیوم ایرانی- هلندی به عنوان مجری باید با استفاده از تجربیات مشاوران عالی رتبه اروپایی، چشم‌انداز 5 سال آینده وضعیت اقتصادی کشور را از منظرهای مختلف پیش‌بینی کرده و با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات اولویت‌ها را تعیین کند.

نماینده کنسرسیوم ایرانی- هلندی، مجموعه پرورش داده‌ها بود که مدیریت اجرایی تکفا دو را به شرکت انگاره نگار از زیر مجموعه‌های پرورش داده‌ها سپرد.

جالب است در حالی که پروژه تکفا دو مدت‌هاست معلق و متوقف مانده، چند ماهی است هیچ نشانی از حیات شرکت انگاره نگار نیز وجود ندارد. آن چه در این میان به شایعات، شبهات و ابهامات اجرای قرارداد تکفا دو دامن می‌زند، سکوت مجری در خصوص برچیدن نقش انگاره نگار در پروژه است که گمان می‌رود دلیل این حذف، اطلاع‌رسانی‌های نماینده کنسرسیوم بوده.

از ابتدای اجرای قرارداد تکفا دو کارفرما هیچ تمایلی به اطلاع‌رسانی نداشت، این در حالی است که طرف خارجی این قرارداد اطلاع رسانی شفاف و مداوم درباره روند اجرای این قرارداد را الزامی می‌داند. بعد از چندین ماه طرح سوالات بی‌جواب حدود یک ماه پیش دبیر شورای عالی اطلاع‌رسانی در نشست خبری و در مواجهه با سوالات خبرنگاران درباره تکلیف تکفا دو اعلام کرد به مجری تکفا دو اولتیماتوم داده شده که تا پایان سال 86 این قرارداد را به اتمام برساند در غیر این صورت از ادامه آن صرف‌نظر کرده و درباره چگونگی اجرای آن تجدید نظر خواهد شد.

آیا این اولتیماتوم قبل از به اتمام سال86 به مرحله اجرا رسیده که خبری از نماینده کنسرسیوم ایرانی این قرارداد و فعالیت‌هایش نیست؟ آخرین باری که نماینده ایرانی کنسرسیوم بین المللی ( فرهاد جواهر دشتی) طرف قرارداد تکفا دو به صورت مشروح به اطلاع‌رسانی درباره مشکلات و موانع ادامه این قرارداد پرداخت، پس از برگزاری نشستی بین کارفرما و مجری بود.

فرهاد جواهردشتي ضمن مطرح کردن مراتب نارضايتي مشاوران خارجي از نحوه برخورد غيرمتعارف كارفرما با اين پروژه كه تاكنون صورت مساله را چندين بار به صورت يكجانبه -عليرغم تناقض آشكار با توافقات به‌عمل آمده- تغيير داده، و در حين انجام يك كار فشرده شش ماهه گروهي، پس از گذشت قريب به يكسال از زمان شروع آن، يكباره آن را به مدت 9 ماه به حالت تعليق در ‌آورده است، از آثار نامطلوب اين نوع رويكرد همچون خدشه وارد آمدن به اعتبار كشور و احتمال ازدست دادن فرصت‌هاي استثنايي براي كشورمان سخن گفت.

وي همچنين مشكلات فزاينده براي مجري و نيز موانع موجود بر سر راه ادامه منطقي پروژه را مورد توجه قرار داد و گفت: به تعليق در آوردن پروژه توسط كارفرما(دولت در اين مورد به‌خصوص) به هر دليلي حقي است كه طبق قانون و بر اساس شرايط عمومي اكثر قراردادها براي وي درنظر گرفته مي‌شود؛ البته مشروط بر اينكه تمهيدات قانوني مرتبط با آن لحاظ گردد. در غير اينصورت، همانگونه كه مي‌دانيم اين امر تخلف به‌حساب مي‌آيد. قطعاً عوامل محترم ذيربط در سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كه خود شرايط عمومي قرارداد را تعريف، رعايت آن را تكليف كرده و بخش عمده‌اي از مسئوليت تعليق پروژه را مي‌توان به آنها نسبت داد، واقف به اين قضيه هستند كه لازم است خسارات وارد آمده بر مجري طي دوره تعليق جبران شود.

جواهردشتي در ادامه اظهارات خود افزود: به‌طور كلي، مبناي محاسبه هزينه خدمات مشاوره‌اي در جهان عمدتاً به دو صورت «فروش وقت كارشناسي» كه در آن سقف انتظارات و زمان انجام كار تا حد زيادي باز است و ديگري بر پايه «هزينه ثابت» كه بر اساس ابعاد كمي و كيفي از پيش تعريف شده و طي يك زمان مشخص به انجام مي‌رسد، محاسبه مي‌شود. اين در حالي است كه در پروژه «تدوين برنامه جامع راهبردي فناوري اطلاعات ايران» كه اصطلاحاً «تكفا 2» ناميده مي‌شود، با وجود اينكه قرارداد مربوطه از نوع دوم يعني با هزينه ثابت تعريف گشته و ليكن كارفرما تاكنون بدون توجه به عواقب آن براي مجري و يا مشاوران خارجي (آنهم كارشناسان صاحب‌نام در سطح اتحاديه اروپا كه دخالت آنها در اين پروژه انعكاس گسترده‌اي در محافل تخصصي خارج از كشور داشته است) در عمل، پروژه را بر پايه انتظارات متغير و زمان نامحدود به‌پيش برده است.

نماينده كنسرسيوم مسئول پروژه تكفا2 ، ضمن تاكيد بر ضرورت همسويي با اصول متعارف جهاني در اين خصوص و اشاره به ثمرات ناشي از انجام موفقيت‌آميز اين پروژه براي كشور، اعلام داشت كه در صورت عدم عنايت مسئولين امر به مفاد قرار داد و حقوق مجري در اين رابطه و تحميل مشكلات خود بر پروژه، متاسفانه ناگزير خواهيم بود پيگيري موانع و مشكلات را از مسئولين مربوطه در لايه‌هاي بالاتر در پيش گيريم.

پس از انتشار این مصاحبه، دیگر مسوولان دولتی و خصوصی به صورت پراکنده و کوتاه درباره وضعیت تکفا دو اظهار نظر کردند.

به این ترتیب پروژه 950 میلیون تومانی تکفا 2 که تا امروز 20 درصد پیش پرداخت ابتدای قرارداد به اضافه 35 درصد بودجه به مجری آن پرداخت شده در وضعیت نامعلومی به سر می‌برد که شورای عالی اطلاع‌رسانی و مجری- پرورش داده‌ها- برای روشن شدن وضعیت این قرارداد هیچ اقدامی انجام نداده‌اند.

حدس و گمان‌هایی که در اظهارنظرها و تحلیل‌های جسته و گریخته در رسانه‌ها منتشر می‌شود، متوقف شدن تکفا دو را معلول عواملی چون تغییر دولت، تغییر مدیریت و در نهایت ادغام شوراها می‌دانند. دبیر شورای عالی اطلاع‌رسانی که کارفرمای تکفا دو هست معتقد است شرایط برای اجرای قرارداد تکفا دو مهیاست و دلیل این توقف مشکلات داخلی است.

این در حالی است که بنا به گفته مجریان به این موارد باید عدم ایفای تعهدات مجری در قبال پیمانکاران داخلی و خارجی را به عنوان دلیل اصلی اضافه کرد.

گفتنی است اخیرا جواهر دشتی که پیش از این نماینده کنسرسیوم ایرانی- هلندی در قرارداد تکفا دو بود از طریق ایمیل متوجه شده پرورش داده‌ها بدون پیش زمینه قبلی، وی را از سمت خود خلع و فرد جدیدی را به عنوان نماینده کنسرسیوم معرفی کرده است.

به هر حال، هر چند این روند ابهام آمیز در بسیاری از پروژه‌های بزرگ داخلی به وجود آمده و در نهایت پس از برقرار شدن سکوت خبری به دست فراموشی سپرده شده و مدت ها بعد با نادیده گرفتن هزینه‌های هنگفت دوباره ا جرای آن از سر گرفته شده است اما گمان نمی‌رود طرف خارجی قرارداد این روند را بپذیرد.

طبیعی است در صورت حل نشدن مشکلات و مسایل فرا روی اجرای قرارداد تکفا دو، وجهه بین‌المللی ایران خدشه‌دار خواهد شد.

 

تناقض های گفتاری ، دلخوشی های آماری

 در حالی که دسترسی به آمار در حوزه‌های اقتصادی، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات خبرنگاران در به انجام رساندن وظیفه اطلاع‌‌رسانی است، عجیب است که عادت کرده‌ایم از دولتمردان بشنویم باید با مردم توسط آمار و ارقام صحبت کرد.

وزیر ارتباطات در آستانه هفته دولت و البته درست زمانی که گزارش عملکرد این وزارتخانه با ارایه آمار و ارقامی منتشر شده است اعلام کرد« باید با مردم توسط آمار و ارقام صحبت کرد...!» البته گمان نمی‌رود وزیر ارتباطات دولت نهم و معاونان‌شان تا قبل از انتشار عملکرد این وزارتخانه به سوال خبرنگاران درباره آمار و ارقام پاسخ روشنی داده باشند، اما بسیاری از ما عادت کرده‌ایم در مقاطع خاص زمانی جملات مشابه این جمله را از زبان وزرا، روسا و مسوولان بشنویم.

حتما آقای وزیر بهتر می‌دانند آمار چگونه می‌تواند به راحتی جامعه را دچار تشویش کرده و بر نگرانی‌ها دامن بزند و از سوی دیگر چطور می‌تواند مانند شبگرد مردم را به خواب مصنوعی ببرد و آرامش و رضایت را بر جامعه حکفرما کند.

به نظر می‌رسد آنچه وزیر ارتباطات را رنجانده و او را متوسل به آمار و ارقام کرده ادعای افراد«غیر سالم» – به گفته خود وزیر- در مورد کاهش سرمایه‌گذاری در بخش خارجی است. آقای وزیر بیایید با هم آمار و ارقام را مرور کنیم.

آخرین گزارش بانک جهانی که در آن به بررسی وضعیت جذب سرمایه‌گذاری خارجی در منطقه خاورمیانه و آفریقا پرداخته است نشان می‌دهد ایران در سال 2006 در میان 19 کشور با سرمایه‌گذاری خارجی کمتر از 500 میلیون دلار روی پله سیزدهم ایستاده است.

اما آمار داخلي كه از مراجع مختلف منتشر شده گوياي چيز ديگري است.

وزير ارتباطات معتقد است سرمايه‌گذاري خارجي در سال 85 بيش از 130 درصد رشد داشته است.

سازمان سرمايه‌گذاري و كمك‌هاي اقتصادي و فني ايران بر اين نظر است كه ايران در سال 85 سرمايه‌اي بيش از 10 ميليارد دلار جذب كرده است.

اگر آمار اين سازمان را با آمار بانك جهاني كه مربوط به دي‌ماه 84 تا 85 است را با يكديگر مقايسه كنيم نتيجه مي‌گيريم طي دو ماه بهمن و اسفند ايران فاصله بين آمار بانك جهاني (500 ميليون دلار) و آمار سازمان سرمايه‌گذاري( 10 ميليارد دلار) را پر كرده است.

از سوي ديگر وزارت صنايع مدعي است طي سال‌هاي 84 و 85 حدود 2/11 ميليارد دلار سرمايه جذب كرده است. اين درحالي است كه وزير صنايع درآغاز كار خود اظهار اميدواري كرد تا پايان سال 84 سرمايه‌اي معادل يك ميليارد دلار وارد كشور كند. محاسبه كنيد يك ميليارد دلار در سال 84 و 10 ميليارد دلار در سال 85 ادعاي سازمان سرمايه‌گذاري و كمك‌هاي اقتصادي- جمعا معادل 11 ميليون دلار سرمايه‌گذاري خارجي است و ما با كسري 200 ميليون دلاري مواجه هستيم.

از طرفي مدير كل دفتر سرمايه‌گذاري خارجي سازمان سرمايه‌گذاري و كمك‌هاي اقتصادي هفته گذشته خبر داد ايران در سه ماهه اول سال 86 مبلغي معادل 5/3 ميليارد دلار سرمايه خارجي جذب كرده است. دولت نهم  هم مدعي است طي 2 سال 14 ميليارد دلار سرمايه خارجي جذب كرده است. با اين احتساب سرمايه‌گذاري خارجي در كشور از سال 84 تا پايان بهار 86 ميزان 5/17 ميليارد دلار بوده است.

مجموع طرح‌هاي سرمايه‌گذاري خارجي از سال 72 تا سال 86 نشان مي‌دهد ميزان سرمايه‌گذاري خارجي در ايران مبلغي معادل 3/24 ميليارد دلار  بوده است.

اما رييس سابق اين سازمان اعلام كرده بود سرمايه‌گذاري خارجي سال‌هاي 72 تا 84 مبلغي معادل 3/21 ميليارد دلار بوده است. بنابر يك جمع و تفريق ساده يعني از سال 84 تا 86 معادل 3 ميليارد دلار سرمايه‌گذاري خارجي داشته‌ايم.

اما دولت نهم اعلام كرده 14 ميليارد سرمايه‌گذاري خارجي جذب كرده است!

حال اگر بخواهيم آمار و ارقام داخلي را با اين همه تناقض با آمار و ارقام سازمان‌هاي بين‌المللي مقايسه كنيم و نتيجه را وسيله‌اي براي صحبت با مردم انتخاب كنيم، احتمالا مردم هيچگاه سر از صحبت‌هاي ما در نخواهند آورد.

جناب وزير، شايد اگر به جاي توصيف و معرفي افراد غير سالم، اندكي از تناقض‌هاي آماري، كه نه تنها در حوزه سرمايه‌گذاري خارجي بلكه در همه حوزه‌ها از جمله ارتباطات ديده مي‌شود (عملكرد وزارت ارتباطات نشان مي‌دهد در برخي مواد رشد 3 برابر و 2 برابر داشته‌ايم اما طي سال‌هاي اخير در بسياري از رتبه‌بندي‌هاي بين‌الملي اين حوزه جايگاهمان تنها پله آخر است) بكاهيم شايد راحت‌تر بتوان با مردم صحبت كرد.