سیندرلا داستان محبوب بسیاری از ما در دوران کودکی است؛ دختری که با چوب جادویی در کوتاهترین زمان توانست در قصر حضور یابد و نظر شاهزاده جوان را جلب کند.
مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات با شرایطی که در کشور ما وجود دارد برای اجرای پیشنهاداتی مانند برگزاری نمایشگاه سبیت در تهران به همان چوب جادویی سیندرلا نیاز دارد.
از برگزاری نمایشگاه جیتکس یک ماه نگذشته است، هنوز هم به صورت جسته و گریخته میتوان گزارشات کوتاه و بلند گلایه آمیزی را دید که از حضور ضعیف ایران در بزرگترین نمایشگاه آی تی خاورمیانه حکایت دارد؛ انتقاد از نحوه برنامهریزی، کمکهای دولتی برای حضور شرکتها در جیتکس، غرفهآرایی و غیره امسال بیشتر از سالهای گذشته بوده است.
راه دور نرویم. الکامپ هر سال همین نزدیکی برگزار میشود، در پایتخت اگر نگاهی به پرونده 12 الکامپ گذشته بیندازید. خواهید دید که هر سال بر سر انتخاب مجری نمایشگاه اختلاف نظر وجود دارد و بخش خصوصی هیچ سهمی از برگزاری نمایشگاه ندارد. طی چند سال اخیر همیشه صحبت از تحریم و گلایه و عدم استقبال از نمایشگاه مطرح بوده. هنوز بخش دولتی و خصوصی نتوانستهاند بر سر برگزاری این نمایشگاه به توافق برسند.
نمایشگاهها و جشنوارههای داخلی که با هزینه بالا برگزار میشود در کشمکش بخش دولتی و خصوصی و نیز به دلیل نبود مدیریت توانا بودن بازدید کننده و در سکوت به پایان میرسد. نمونه اخیر آن الکامپ دوازدهم، تسماو ...
به غیر از مشکلات مربوطه به نحوه برگزاری نمایشگاه هنوز مشکل محل برپایی نمایشگاهها حل نشده و امکانات داخلی نمایشگاهها به سطح مطلوبی نرسیده است.
تجربه برگزاری نمایشگاهها و جشنوارهها حداقل طی 4 سال اخیر نشان میدهد ما هنوز قدرت برنامهریزی مناسب در این زمینه را پیدا نکردهایم.
با شرح این تفاسیر دوباره برمیگردیم به پیشنهاد برگزاری نمایشگاه سبیت در تهران؛ اگر چوب جادویی هم به وضعیت مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور زدیم فراموش نکنیم این طلسم بعد از نیمه شب باطل میشود.
